16. Yüzyıl İskoçya’sında Yaşanan ve Endişe Sinemalarına Bahis Olan Yamyamlık Kıssasını Duyunca İçiniz Ürperecek!
Tepenin Gözleri isimli kaygı sinemasını izlediyseniz orada anlatılan kıssanın ne olduğunu biliyorsunuzdur. Pekala bu dehşetli sinemanın gerçek hayat kıssasına dayandığını söylesek? İçiniz ürperdi, değil mi? Sizleri merakta bırakmadan ayrıntılara alalım.
Kaynak: https://reynolds-news.com/2015/05/30/…
1977’de ünlü kaygı sineması direktörü Wes Craven, gişede büyük bir muvaffakiyet elde eden ve o vakitten beri bir kült klasiği haline gelen The Hills Have Eyes (Tepenin Gözleri) sinemasını yayınladı.
Bu sinema, Alexander Smith’in A Complete History of the Lives and Robberies of the Most Notorious Highwaymen ve Charles Johnson’ın The Lives and Adventures of the Most Famous Highwaymen, Murderers, and Street Robbers (1734) üzere on sekizinci yüzyıl hata biyografilerinde ölümsüzleştirilen bir 16. yüzyıl suçlusunun kıssasına dayanıyordu.
İngiltere Hükümdarı I. James’in saltanatı sırasında, İskoçya’da Ayreshire’dan geçen beşerler kayboluyordu fakat yetkililer bu insanların nasıl kaybolduklarını hiçbir vakit tam olarak çözemediler.
Sawney Beane ve ailesi deniz kenarında bir mağarada yaşıyordu ve yorgun gezginleri soymak dışında dış dünyayla hiçbir teması yoktu. Lakin, bu aile bir katilden çok daha fazlasıydılar; Smith’in kaydettiği üzere, öldürdükleri şahısların cesetlerini yiyorlardı:
‘Onlar rastgele bir muhtaçlıkları için pazara gitmezlerdi. Bir bayanı, erkeği ya da çocuğu soyar ve öldürürlerdi. Gerilerinde ceset bırakmazlardı. Onları inlerine götürür, dörde böler ve yerlerdi.’
Binden fazla erkek, bayan ve çocuk bu formda hayatını kaybetti.
Smith, Bean ailesinin ‘ensest alakadan doğan 8 oğlu, 6 kızı, 18 erkek torunu ve 14 kız torunundan’ oluştuğunu yazdı. Ancak bir seferinde kurbanlarından biri, ‘dişi yamyamlar adamın eşinin boğazını kesip göbeğini parçalayıp tüm iç organlarını çıkardıktan’ sonra’ kaçmayı başardı ve yetkilileri uyardı.
Yetkililer ailenin yeraltındaki inine girdiğinde, Smith’in çalışmasında anlatılan sahne şudur:
‘Erkeklerin, bayanların ve çocukların bacakları, kolları, uylukları, elleri ve ayakları kuru dana eti üzere asılıydı ve kimi uzuvların turşusu kurulmuştu. Paralar, altınlar, gümüşler, saatler, kılıçlar, tabancalar, ketenden ve yünden çok sayıda cübbe ve onlardan aldıkları sayısız eşya inlerindeydi…’
On yedinci ve on sekizinci yüzyıllarda cinayet, Lincoln B. Faller’a nazaran, İlah ve toplum üzerinde direkt bir cürüm olan en iğrenç cürümlerden biri olarak görülüyordu ve hala da o denli algılanıyor.
Beane ve ailesinin işlediği çirkin hatalar, yetkililerin bu ahlaksız canavarları cezalandırırken eşit derecede yakışıksız bir reaksiyon vermesini gerektiriyordu:
‘Erkeklerin üreme organları kesildi ve ateşe atıldı. Sonra elleri ve bacakları kesildi ve birkaç saat içinde kan kaybından öldüler. Bütün bu işkenceler karısının, kızlarının ve torunlarının gözü önünde yapıldı. Daha sonra onlar da 3 başka ateşte yakıldı. Hepsi de erkekler üzere tövbe etmeden ve lanet okuyarak öldürüldüler.’
Peki, bu efsane gerçek mu?
Ayreshire’dan bir lokal tarihçi, kıssanın ‘kurgusal’ olduğunu sav ediyor ve münasebetini şöyle veriyor:
‘Bean ailesinin 25 yıllık soygun ve yamyamlık çılgınlığı 1000’den fazla kurbana neden oldu ve (masallara göre) ‘tüm ülke neredeyse nüfussuzlaştı’. O halde, aile dokümanlarında, yazışmalarda ve periyodun anılarında bu haykırıştan bir ölçü kelam edilebileceği varsayılabilir. Böyle bir şey ortaya çıkmadı. Pitcairn’in 1494-1624 İskoçya’daki Ceza Davalarında Bean’in hiçbir kaydı yok. Kıssaya nazaran, Bean’in cinayetleri nedeniyle haksız yere asılan seyyahların ve hancıların yargılanmalarına dair rastgele bir kayıt da yok.’
“Ancak ateş olmayan yerden duman da çıkmaz…”
‘On altıncı yüzyıl İskoçya’sında bir mağarada yaşayan yamyam bir aile olabilir. Bu devirde kolluk kuvvetleri tam olarak güçlü değildi. 1000 kişi bu biçimde öldürülmüş ve yenmiş olabilir ancak bunun ne kadar hakikat olduğunu asla bilemeyeceğiz.’
Ancak bu, 18. yüzyıl kabahat biyografisi muharrirlerinin bu halk efsanesini “kullanmasını” engellemedi.
Sonuç olarak 18. yüzyıl hatalıların hayatlarının, okuyucuları hata dolu bir hayatı takip etmenin tehlikeleri konusunda uyarmak için çeşitli yapıtlarda kullanıldığı bir vakitti ve polisiye kurgunun altın çağıydı.
Sawney Beane ve ailesi, yasaklanmış insan davranışlarının uç noktalarını temsil ediyordu; beşerler hırsız olabilir, beşerler katil olabilir lakin yapmamanız gereken birtakım şeyler vardır. Beane olağanın altında, cani, yamyam, ensesttir. Bu da onu polisiye bir kurguda yahut kaygı öyküsünde kullanılabilecek bir karakter yapar.
Öyle yahut bu türlü, bu efsane olmasa Zirvenin gözleri üzere bir endişe sineması asla piyasaya sürülemeyecekti.
Bu sinemanın yıllardır muvaffakiyetinin muhafazasının sebebi insanların en derin, en karanlık dehşetleri üzerinde oynamasıdır. Derinlerde bir yerde, muhtemelen kimi hatalı karakterlerin olduğunu bildiğimiz halde insanlığın bu türlü bir aksiyonu gerçekleştirebilecek potansiyelde olduğuna inanmak istemiyoruz. Bu cins iğrenç kabahatleri tasvir eden kitaplar ve sinemalar bize ‘endişelenme, bu yalnızca bir hikaye’ diyerek bu dehşetleri hafifletmeye hizmet ediyor.
Peki siz bu sineması izlediniz mi? Bu husus hakkında ne düşünüyorsunuz? Yorumlarda buluşalım!
