Birkaç gün içerisinde ülkemde tuhafıma giden üç olay yaşandı.
Önce sarsıntı tatbikatından başlayayım:
Bence bu bir zelzele tatbikatı değil, taşınabilir bağlantı sınırları tatbikatı idi. Zelzele ikaz tatbikatı için sarsıntısı evvelce haber verebilen sistemlere sahip olmak gerekir. Pek çok ülke sarsıntısı 30-40 saniye öncesinden tespit edip, zelzeleden evvel bu tıp uygulamaları devreye sokabilecek sistemlere sahip. Zelzeleden evvelki 30-40 saniye hakikaten çok kıymetli ve kâfi bir müddettir. Bu türlü bir sisteminiz yoksa zelzele anında yapacağınız ihtarın da pek değeri olmaz.
Deprem tatbikatını, ‘çök, kapan, tutun’ ile pozisyonlandırmak hayli yetersizidir. Sarsıntı anında ve sonrasında vatandaşların toplanacağı yerlere süratle ulaşmaları daha çok kıymetlidir. Ülkemizde kaç aile gitmesi gereken sarsıntı toplanma alanlarını biliyor?
Deprem toplanma alanlarındaki tatbikat da başka bir sorun. Bu alanlar yalnızca ayakta toplanma alanı olarak düşünülmemeli; buralara barınma çadırları, sahra hastaneleri ve aşevleri üzere çadır ve prefabrik yerler kurulması gerekir. Bu işten sorumlu AFAD, Kızılay, askeriye, belediye üzere kurumların yapacağı sarsıntı tatbikatı, taşınabilir telefon ikaz tatbikatından daha kıymetlidir.
Mobil ihtar tatbikatına dönersek; o da başarılı olamadı. Belirtilen saatte, birebir anda herkese ikaz ulaşmadı. Pek çok bireye belirtilen saatten çok sonra bildiri ulaştı. Sarsıntı anında herkes yakınlarını arayacak olduğundan, o anki taşınabilir arama trafiği, tatbikat anındaki trafiğin çok üstüne çıkacaktır.
Bu trafiği kaldıramayan taşınabilir ağ şebekeleri muhtemelen zelzele anında çökecekler.
İkinci tuhaf olay Taksim’deki terör saldırısından yaşandı:
Olaydan çabucak sonra toplumsal medya ağları ve internet yavaşlatıldı. Bu epeyce ilkel ve anti demokratik bir uygulamadır. Alenen halkın haberleşme özgürlüğünün ortadan kaldırılmasıdır.
Amaç yanlış ve provokatif bilgi yayılmasını önlemekse, devlet kurumları hakikat bilgileri anında paylaşarak, yanlış ve provokatif bilgileri etkisizleştirir, ilgili devlet kurumları da bu çeşit bilgileri yayınlayanları tespit eder ve gerekli cezaları verir. Yasaklamak, yavaşlatmak buna tahlil olmaz. Zati toplumsal medya kullanıcılarının kıymetli bir kısmı VPN vasıtasıyla kullanımlarına devam ettiler.
Daha evvel de Seyahat olayları esnasında uygulanan bu ilkel uygulamanın bir daha yaşanmamasını temenni ediyorum.
Üçüncü tuhaf olay da tekrar Taksim’deki terör hücumuyla ilgili:
Saldırıdan sonra bir Twitter kullanıcısı, ‘İmamoğlu’nun İstiklal’e yerleştirdiği banklar olmasa terörist bombayı oraya koyamazdı’ mealinde bir paylaşım yapıyor. Bu paylaşımdan sonra ise İstanbul Valiliği güvenlik gayesiyle bankaların ve saksıların kaldırılması kararı alıyor. İBB ise bu karar uyarınca bankları ve beton saksıları kaldırıyor.
Saksılarda da koca koca ağaçlar var. Doğal olarak onlar da sökülüyor. İBB sökülen ağaçları öteki park ve bahçelere dikeceğini ilan etmiş. Çocukluğumun ve gençliğimin Beyoğlusunda ıhlamur ağaçları vardı; mis üzere kokardı cadde.
Bu durumda, müdafaa gayeli olarak İstanbul’un öteki semtlerindeki bütün bankları ve saksıları sökmek mi gerekiyor? Pekala ya ağaçlar? Tüm kalabalık semtlerdeki ağaçları da sökecek miyiz?
Ya da bu türlü bir tedbir neden daha evvel Valiliğin ve emniyet güçlerinin aklına gelmiyor? O bankalar olmasa, teröristin bombayı öbür bir yere koyamayacağı varsayımı da çok tuhafıma gitti.
Maalesef her gün yeni bir tuhaf uygulamaya alıştırılıyoruz…
