Türkiye’deki Farklı Mimari Dizaynları ile Geçmişe Götüren Tarihi Konaklar

Akmescit Mahallesinde yer alan Ballık Konağı yaklaşık 120 yıllık geçmişe sahiptir. Onarımı 2007 yılında tamamlanmış olup butik otel olarak işletilmektedir.

Kastamonu mimari özelliğini taşıyan tarihi konağın bilhassa tavan süslemesi büyük beğeni kazanırken konakta kırmızı kadifenin üzerine ağaç sürece ise sanatlarının en hoş örneğini sergiliyor.

İsmailbey Konağı, ismini Hacı İsmail Ağa’dan alır. Hacı İsmail Ağa, Fatih Sultan Mehmet’in öz dayısıdır ve İstanbul’un fethinde buyruğundaki askerleriyle birlikte büyük rol oynamıştır. 

İsmailbey Konağı, Hacı İsmail Ağa’nın Kastamonu Valisi olarak hayatını sürdüğü periyottan Kastamonu halkına miras olup günümüzde otel ve restoran olarak ziyaretçilere hizmet vermektedir.

Sirkeli Konağı Mustafa Sirkeli tarafından üç katlı olarak yaptırılmaya başlanmış lakin vefatının akabinde yaşanılan maddi sorunlar sebebiyle büyük oğlu Mehmet Faik Sirkli tarafından iki katta bitirilmiştir.

Metin Sirkeli’den edinilen bilgilere nazaran konağın 1893 – 1898 yılları ortasında yapıldığı öğrenilmiştir. Konağın sanat okulu, ayakkabı atölyesi , terzi atölyesi ve bir devirde Vali Konağı olarak kullanıldığı bilinmektedir. Günümüzde Anadolu Hastanesi Kültür Merkezi olarak hizmet vermektedir.

Sepetçioğlu Konağının yapılış tarihi net olarak bilinmemektedir. Lakin Gökdere Caddesi’ne açılan giriş kapısı üzerindeki demir şebekede yazılı olan 1884 sayısı konağın yapılış tarihi olduğunu düşündürmektedir. Kareye yakın dikdörtgen planlı olan yapı bodrum, taban ve birinci kattan ibarettir.

Turizm maksatlı, otel ve restoran imali için işlev verilmek üzere, Vilayet Özel Yönetimine ilişkin olan ve yıkılmaya yüz tutan konak 25.11.1999 tarihinde tamirata alınmıştır.

1935-1936 yılları ortasında Abdullah Konyalı tarafından yaptırılmıştır.Bina günümüze dek özgün halini korumuştur.

Kastamonu Valiliği Merkez İlçe Köylere Hizmet Götürme Birliği Hizmet Binası olarak Kırkçeşme Mahallesinde Temmuz 1998 de Konyalı Ailesi varislerinden satın alınmıştır.

11.06.1999 tarihinde Kastamonu Valiliğince bakım ve tamiri yaptırılmıştır. 6 Ekim 1999 tarihinde hizmete açılmış, 18 Kasım 2002 tarihinden itibaren vilayetimizdeki öğrenci ve mahallî halkın etraf ve sağlıklı beslenme mevzularında bilgilendirilmesi maksadıyla Kastamonu Valiliği Etraf Eğitim Merkezi’ne tahsis edilmiştir.

Tarih bakımından vilayetimizin en eski yapılarından birisi olarak kabul edilen bina taban ve birinci kattan ibarettir. Binada birinci göze çarpan 18. yy. mimarisini yansıtan zirve pencereler ve üstlerindeki vitraylardır. Kündekari oda ve dolap kapıları, ocak nişlerdeki alçı işlemeler binaya zenginlik katmaktadır.

19. yy. son zaman Osmanlı Çağı sivil mimari örneklerini yansıtan bu bina bodrum üzerinde üç kat olarak inşa edilmiştir. Yer katta yanlarından çıkan merdivenlerin ulaştığı iki sütunlu portiklerin meydana getirdiği sahanlıktan sonra binaya çift kanatlı iki kapı girişi ile girilir. Bu katta ön ve art cephelerde demir işli kafesler ile emniyeti sağlanmış, etraf duvarı kesme taş ile çevrelenmiş. Taban kattaki anıtsal girişin üzerinde birinci ve ikinci katlarda, orta cephelerde çıkma yapılmış ve simetrik düzenlenmiştir. 

Binanın iç aydınlatılması bol pencere ile sağlanmıştır. Taban kattaki pencereler kesme taş söveli ve kemerlidir. Binanın güney art kısmındaki bahçesine ön cephede doğu ucunda bulunan, üzeri kemerli taş portalli demir işli kapıdan geçilmektedir. Arslanlı kapı olarak isimlendirilen bu taş kapı portalinin yüzeyinde simetrik, karşılıklı iki mitolojik hali andıran, kısmen stilize edilmiş iki arslan kabartma olarak işlenmiştir.

Kültür Bakanlığı’nca onarılmış ve Etnoğrafya Müzesi olarak düzenlenmiştir.

Kastamonu sivil mimari örneklerindendir. Yapılış tarihi kesin olarak bilinmemekle bir arada 1910’lu yıllar olduğu iddia edilmektedir.

İl merkezinde, Sıhhat Bakanlığı Etraf Muhafaza Vakfınca 1999 Ekim ayında Eflanili Ailesi varislerinden satın alınmıştır.

Günümüzde yöresel yemeklerin yapıldığı restoran olarak ziyaretçilere ve yöre halkına hizmet vermektedir.

İl merkezi,  Akmescit Mahallesinde kente hakim zirve üzerinde ve tarihi dokunun ağır olduğu kesimde yer alan tarihi bina; 1881 yılında papaz mektebi olarak inşa edilmiştir.

Sonraki yıllarda hastane olarak kullanılmıştır. Vakıflar Genel Müdürlüğü mülkiyetindeki bina 1977 yılına kadar Vakıflar Öğrenci Yurdu olarak fonksiyon görmüştür. Ağustos 2000 tarihinde Vakıflar Bölge Müdürlüğü’nden Kastamonu Valiliği Vilayet Özel Yönetim Müdürlüğü’ne tahsis edilmiştir.

Günümüzde Bahçeşehir Koleji olarak kullanılmaktadır.

Kültür Bakanlığı tarafından kamulaştırılıp restore edilerek Kastamonu Üniversitesine tahsis edilen konak Turizm Otelcilik Yüksek Okulu Uygulama Merkezi olarak hizmet vermektedir.

Küre Dağları Ulusal Parkları Müdürlüğü hizmet binası olarak kullanılmak üzere onarım proje çalışmaları devam etmektedir.

Yöresel sivil mimari örneklerinden olan yapının yapılış tarihi bilinmemektedir. Konumlandığı yer prestiji ile Hükümet Konağı ve Kültür Merkezi binası ile birlikte yeterli bir kompozisyon oluşturmaktadır.

Kastamonu Valiliği Vilayet Özel Yönetiminin ortak olduğu Kastamonu Kalkınma Vakfı Şirketinin tarihi yapıtlara katkısını sağlamak için Valilik tarafından eser yoğunluğu olan bölgedeki pozisyonu ve gösterişli olan konutun satın alınması önerilmiştir.

20.10.1998 tarihinde konut ve yanındaki parsel satın alınmıştır. Projeleri hazırlanarak, 1999 Haziranında tamir ve onarımına başlanan binanın tamiratı tamamlanmıştır. Eylül 2000 tarihinde tefrişi tamamlanarak hizmete girmiştir. Günümüzde Pompei Otel olarak hizmet vermektedir.

Konut mimarisi açısından Beypazarı Meskenleri, Cumbalı yahut Guşganalı olan iki ya da üç katlı ahşap yapılardır. Temel duvarları taştan, geri kalan kısımları ahşaptan yapılmış olan meskenler, dıştan sıvalı olup üstleri kiremit çatı ile örtülüdür.

Evlerin üst katlarında işlemeden yarım bırakılan kısma “çantı” ismi verilir. Geleneğe nazaran Beypazarılılar; dünyada daha yapacak bir şeylerinin kaldığını vurgulamak için bu kısmı işlemeden bırakırlardı. Onarım çalışmalarının başlaması ile meskenlerin bu kısımları da restore edilmiştir.

Beypazarı Meskenleri ahşap dekorasyon sanatının incelikleriyle bezenmiştir. Taşıyıcı sistemi örten ahşap pervazlar, kapı, pencere, merdiven, çıkmalar, tavan ve taban kaplamaları asırlara dayanmıştır.

Ege Bölgesi’ndeki birinci yapılaşmadaki mimari üslubu korunmuş seçkin konaklardan biri olan Çakırağa Konağı’nın 1761 tarihinde Şerif Ali Ağa tarafından yaptırıldığı genel kanıdır. Uzun yıllar harap bir durumda kaldıktan sonra 90’lı yılların başında restore edilip müze haline getirilen Çakırağa Konağı Türk mimarisinde Osmanlı gündelik hayatının anlaşılmasında değerli bir kaynak ve ahşap Türk meskenlerinin en hoş örneklerindendir. Konak, çiçeklerle bezeli bahçenin ucunda yoldan görülmeyecek biçimde yüksek duvarlarla korunmaktadır. 1761 yılında güçlü bir tüccar olan Çakıroğlu Mehmet Beyefendi tarafından yaptırılan konak üç kattan oluşmaktadır. Alt katta taşlık, mutfak, ahır, konuk bekleme odası olmakla birlikte İkinci kat kışlık kullanıldığından daha korunaklıdır. Bütün odaların geniş bir sofaya baktığı konak, şömineyle ısıtılmaktaydı. Odalardaki duvar ve tavan süslemeleri kalem işleri, ahşap oymacılık kayda bedeldir. Konuk odalarında yıkanma kısımları vardır.

Neşet Efendi Konağı, merhum Neşet Topaloğlu tarafından O Yıl1arda kendisi ‘Mimar’us Sultan’  lakabı  ile anılan Halepli Mimar Hacı Ahmet Usta ve kalfalarına yaptırılmıştır. 

Bina bir bodrum ve 2 üst kattan oluşur. Birinci kat 6 oda, salon, mutfak, banyo ve tuvaletten oluşmaktadır. Tam kargir olarak inşa edilen konakta, Kilis’in meşhur Kesmelik taşları kullanılmıştır. Bu taşlar Kilis’teki ustalar tarafından işlenmiştir. Bina çabucak çatı altından yassı demirler ile sağlamlaştırılmıştır. Bina geniş bir çatıya ihtiyaç duymuştur. 

Bina Müze yapılmak üzere 2009 yılında Kültür varlıkları ve Müzeler Genel Müdürlüğü’ne tahsis edilmiştir. 20 haziran 2012 Tarihinde de Kilis Etnoğrafya Müzesi olarak hizmete açılmıştır.

Amasya meskenleri sokak dokusu olarak yan yana sırt sırta bitişik nizamda yapılmıştır. Konutlar haremlik ve selamlık olarak düzenlenmiştir. Birinci kat ve ikinci kat üzerine yapılmış Şahniş yahut şahnişirin konutlara de rastlanır. Konutlar ekseriyetle avlulu ve bahçelidir. Haremlik ve selamlık olarak düzenlenen konutlarda bahçe çoklukla ortada kalmakta ve burada ocak ve su kuyusu bulunmaktadır. İkinci katlar cumbalı olarak yapılmakta bu sayede hem meskenin planında simetri oluşmakta hem de daha fazla yer kazanılmaktadır.

Ziya Beyefendi Konağı, kültür ve turizmin en merkezi noktalarından olan Cunda Adası’nda inşa edilmiş  kültür ve doğallığı günümüze adeta taşır nitelikte dekore edilmiş, 21 odalı otantik bir binaya sahip, butik oteldir. Konuklarını, eskilere dayanan fakat günümüzün çağdaş muhtaçlık ve zevkine nazaran uyarlanmış antik eşyalar ile dekore edilen odalarında ağırlar. Ayvalık tarihinden, mimarisinden uzaklaşmadan restore edilen ve 12 ay boyunca hizmet verdiğimiz butik otelimizde 4 şömineli oda, 2 Suit oda, 14 standart oda mevcuttur.

Merkez Değirmenler Mahallesi’ndedir. 17’nci yüzyıl Osmanlı sivil mimarisinin Burdur’daki Türk-İslam yapıtlarının en hoş örneklerindendir. Konak, yer katı pencere bitimine kadar devam eden taş temelin üzerinde ahşap ve kalın masif kerpiç duvarlardan oluşmuş iki katlı bir yapıdır. Üst katın bahçeye ve orta sokağa bakan geniş bir eyvanı vardır. Eyvanın tavandaki çıtaların ortası da yeşil, kırmızı toprak boyalarla süslenmiştir. Konağın beşik çatısı alaturka kiremitlerle örtülmüştür. Eyvanın doğu kenarında selamlık, yani başoda yer almaktadır. Konağın en göz alıcı odası Başoda’dır.

Giresun vilayet merkezinde yer alan Zeytinlik Semti, 3. derece kentsel sit alanıdır. Yaklaşık iki asır evvel Avrupa’dan ithal edilen materyallerle inşa edilen, Rumlar ile Türkler’in yıllarca yaşadığı, türkülere bahis olan Zeytinlik Konutları, ziyaretçilerine tarihin içerisinde seyahat yaptırır.

Safranbolu Konutları yüzlerce yıllık bir süreçte oluşan Türk kent kültürünün yünümüzde yaşamaya devam eden en kıymetli yapı taşlarıdır. İlçe merkezinde 18. ve 19.yy. ile 20.yy. başlarında yapılmış yaklaşık 2000 klâsik Türk konutu bulunmaktadır. Bu yapıtların 800 kadarı yasal müdafaa altındadır. Meskenler Safranbolu´nun iki farklı kısmında gruplanmış durumdadır. Birincisi “Şehir” diye bilinen ve kışlık olarak kullanılan kesim, ikincisi “Bağlar” diye bilinen ve yazlık olarak kullanılan kesim.

19. yüzyıla ilişkin bir sivil mimarlık örneği olan Sırrı Paşa Konağı, İzmit Mutasarrıfı Selim Sırrı Paşa tarafından İzmit Hacı Hasan Mahallesi Yeni Çeşme Sokak’ta yaptırılmıştır. Planını şahsen Sırrı Paşa’nın çizdiği, Körfez’e yönelik görüntüsü olan konağın iç duvarları; çeşitli görüntü fotoğrafları ve varlıklı kalem işleriyle süslenmiştir. Konak, yer kat, 1 olağan kat, 1 orta kat bir de cihannüma olmak üzere toplam 4 katlı olarak, ahşap karkas yapı tekniğinde inşa edilmiştir. Yapı, haremlik ve selamlık olmak üzere iki kısımdan oluşmaktadır.

Konak, 1495 yılında Ramazanoğlu Halil Bey tarafından yaptırılmıştır. Devlet işlerinin yürütüldüğü selamlık ve ailenin yaşadığı haremlik kısmı hala ayakta durmaktadır. Ayrıyeten üst katta havuzlu bir teras bulunmaktadır. Yapıldığı günden beri 500’ü aşkın yıldır ayakta kalan konakta Yasal Sultan Süleyman ve IV. Murat da konaklamıştır.

Hafızağa Konağı klâsik Türk konutu planının özelliklerini taşıyan konak, tarihi açıdan da değerli bir yere sahip. Konak, İttihat ve Terraki Cemiyeti’nin zımnî toplantılarının yapıldığı yerdir. Talat Paşa ve arkadaşları kıymetli toplantılarını bu konakta gerçekleştirirmiş. Tarihi ve kültürel bir kıymete sahip olan Hafızağa Konağı 2002 yılında Edirne Valiliği tarafından restore edilerek kent müzesi olarak hizmete girmiştir. Fakat Selimiye Camii’nin UNESCO Dünya Miras Listesi’ne girmesiyle birlikte UNESCO Ofisi olarak hizmet veriyor.

Biga ilçe merkezinde bulunan konak, alaturka kiremit çatılı olup üç katlı bir yapıdadır. Yapının bodrum katı tuğladan öteki katları ise ahşap materyalden yapılmıştır. Konağa ilişkin bahçe ve hamamın su muhtaçlığının karşılaması gayesiyle birbirine ilişkili iki sarnıcı bulunmaktadır. 1900’lerin başında narenciye ve gübre ticaretiyle uğraşan Halim Beyefendi tarafından ailesi için yaptırılmıştır. Daha sonra 1998 yılından itibaren Biga Belediyesi Etnografya Müzesi olarak kullanılmaya başlanmıştır. Konakta Biga ve etrafında nasıl bir ömür sürüldüğüne dair nesneler sergilenmektedir.

Safranbolu’nun Yörük Köyü’nde bulunan Sipahioğlu Konağı, 300 yıllık bir geçmişe sahiptir. Konakta 8 jenerasyondur tıpkı aile yaşıyor. Ama ikinci ve üçüncü katları müzeye çevrilmiş. Safranbolu mimarisine sahip olan meskenin en üst katında konağın ağası otururmuş. İkinci kattaki konuk odasının bir kısmı ahşap duvarlı üzere görünüyor. Ahşabı çektiğinizde konuk banyosu ortaya çıkıyor. Konağın her bir penceresi birbirini görmeyecek halde inşa edilmiş. Ağaç oymacılığının en hoş örneklerini de konakta görebilirsiniz. Taş duvarlara sahip olan konağın içi, bu özelliğiyle yaz mevsiminde serin oluyor.

1856’da Hacı Yakupoğlu Memiş Ağa tarafından yaptırıldı. Günümüze kadar özgünlüğünü korumuştur. 

Konak, büyük ve farklı görünüşüne rağmen, Sürmene köy konutlarının yapı ve plan geleneklerine uyar. Tek farkı, oda ve yerlerin iki kata paylaştırılmış olmasıdır. Konağın yer katta üç kapısı vardır. Bunlardan ikisi Doğu ve Batı cephelerinde karşılıklı olarak açılmış, biri de kuzey cephesinde, denize bakan istikamettedir. Karşılıklı kapılardan girildiğinde birer küçük giriş yerinden sonra taban katın güney yarısını kaplayan aşhane’ye geçilir.  Yer katın Kuzey tarafındaysa atlar için ahır ve bu fonksiyona yardımcı nitelikte odalar konumlanmıştır. Buraya giriş kuzey kapıdandır.

2000 başında restore edilen konak, günümüzde boş halde durmaktadır.

1419 yılında inşasına başlanan bu konak, yapılan eklemelerle bugünkü halini 18. yüzyılda almıştır. Müzede, Selçuklu ve Osmanlı periyotlarından eserler sergilenmektedir. Ayrıyeten, 18. yüzyıl konak hayatını yansıtacak halde tasarlanmış ve dekore edilmiş gelin odası, harem odası, konuk odası üzere odalar sayesinde de o devrin havası kusursuz formda hissedilmektedir.

Savur’a hakim Kambuze isimli zirvenin yamacına 19. Yüzyılda inşa edilmiş 200 yıllık konak, Osmanlı mimari üslubunu taşıyan görkemli bir yapıdır. Konağın sahibi Hacı Abdullah Bey’dir. 7000 metrekarelik bir alanı kaplayan yapının 22 adet odası, mutfakları, bütün taraflara açılan geniş eyvanları ve su kuyuları mevcuttur. Konağın üç giriş kapısı kapatıldığında kale imajını alır. Odaları, ahşap tavan personelliği ve büyüklüğü ile göz kamaştıran konağın en hoş kısmı “Aynalı Köşk” olarak zikredilen yerdir.

Latifzâdeler, Tokat’ın nüfuzlu âyan ailelerinden biri olup tapu sicil kayıtlarından öğrenildiğine nazaran konak 1291 1874 yılında Latifzâde Mûsâ ve Osman tarafından yaptırılmıştır. Tokat merkez Gaziosmanpaşa Bulvarı üzerinde bulunan Latifoğlu Konağı’nın, 1746 yılında Osmanlı Barok üslubunda inşa edildiği bilinmektedir.

“L” formunda bir plan üzerinde ahşap karkas ortası kerpiç dolgu gereçle inşa edilmiş iki katlı konak, alaturka kiremit kaplı kırma çatıyla örtülüdür. Konağın taş döşemeli avlusunda kare planlı bir havuz yer almaktadır.

Gazi Konağı 25 başka konutun birleşiminden oluşmaktadır. Üst katlar 1950’li yıllarda devir eki olarak eklenmiştir. Alt katların tarihi ise 800 ile 1500 yıl ortasında değişmektedir. Anıtlar yüksek konseyi projesini onaylayarak tarihi dokusunu bozmadan, sonradan eklenen betonarme duvarlar, eklentiler kaldırılmıştır. Taşların yüzeyi temizlenerek banyolar eklenip otele dönüştürülmüştür. 23 taş ve 17 devir eki olarak toplam 40 oda 106 yatak kapasitesine sahiptir. Otel hudutları içinde bulunan bir abbara, beş teras, iki avlu, 1000 metrekare otopark alanı ile hizmet vermektedir.

18.yy sonlarında inşa edilmiş olan konak, Fırat ırmağı üzerine Birecik barajı imalinde Halfeti karşı kıyısında sular altında kalacaktı. Harran Üniversitesi Rektörlüğü’nün teşebbüsüyle, Osmanbey Yerleşkesinin yüksek bir zirvesine birebir taşları sökülüp numaralandırılarak aslına uygun montesi yapılan konak tüm haşmetiyle hoşluğunu koruyor.Harran Üniversitesi’nin kültür etkinliklerinde kullanılan konak, 1000 m2 bir alan üzerinde iki katlı olarak yapılmış olan bina, birinci katta 10 ikinci katta ise 4 oda olmak üzere toplam 14 odası bulunuyor.

İlçe merkezinde Cami-i Kebir Mahallesi’nde İnönü Caddesi ile Yanıkkule Sokağı’nın birleştiği köşede bulunan Hadimoğlu Konağı, 1796 yılında Hadimzade Osman Beyefendi tarafından yaptırılmış olup günümüzde Bayramiç etrafından toplanan ve günlük hayatta kullanılan etnografik yapıtların sergilendiği bir müze olarak kıymetlendirilmektedir. Her odası kalem işi ve altın yaldız süslemelerle boyanmış gösterişli tavanlara sahip konak, 18. yy özelliği taşımakta ve Bayramiç için kıymetli bir kültür mirası olarak varlığını devam ettirmektedir.

Mudanya Merkez’de Şükrü Çavuş Mahallesi’nde yer alan Tahir Paşa Konağı, 18. yüzyıl Osmanlı mimarisinin en seçkin örneklerinden biridir. 1724 yılında inşa edilen konak, Kültür Bakanlığı’nca 1985 yılında kamulaştırılarak, tamiratı Agâh Bursalı takviyesiyle yapıldıktan sonra alt katı uzun müddet ilçe halk kütüphanesi olarak kullanılıp 2012’de Mudanya Belediyesi’ne devredildi. Mudanya Belediyesi himayesinde müze mesken olarak hizmet veren konak, Lâle Devri’nin izlerini taşıyan az yapıtlardan biridir.

İzmit’in Kozluk Mahallesi’nde olup, Vali Konağı ve Defterdar lojmanı olmak üzere bitişik nizamda iki farklı yapıdan oluşmaktadır.20. yüzyılın birinci yarısında yapılan konak, Özel Yönetim Müdürlüğünce restore edilmiştir. Cumhuriyet periyodu mimari üslubunu yansıtan iki katlı bina, günümüzde vilayetin hizmetinde kullanılmaktadır.

Gerze İlçesi’nde olup sivil mimari örneklerinden biridir. Yapının tüm pencereleri giyotin çerçevelidir. Üzeri kırma çatı olup olukluk kiremitle örtülüdür. İç kısımda odaların tavan ve duvarları çok varlıklı bir süslemeye sahiptir. Çeşitli renkte çiçek ve geometrik motifler tüm tavanı, dolap kapılarını ve duvarları süslemekte olup eşsiz sanat yapıtlarıdır.

Yapı Rize’nin merkezinde, Piriçebi Mahallesinde yer almaktadır. Tuzcuoğulları ailesine ilişkin olan yapının 1870 yıllarında yapıldığı düşünülmektedir. Rize’de ayakta kalabilmiş en eski konutlardan biri olarak karşımıza çıkmaktadır.  Yapı, taş bir bodrum üzerine yer kat ve 1. kattan oluşmaktadır. Üç katlı, mabeynli bir meskendir.  Güneyindeki girişten antre kısmına ulaşılmaktadır.  Antreden doğu tarafındaki mutfak ve kuzey istikametindeki hole girişi sağlayan iki kapıya ulaşılır.

Konak bodrum kat hariç iki katlı olan, alt katta köfeki taşına benzeyen işlenmesi kolay sarı renkli kesme taşlar üzerinde yükselen ince ahşap personelliği tavan dekorasyonu ve süslemeleri ile devrin ve günümüzün en hoş örneklerinden biri durumundadır. Eski Yozgat-Sungurlu yolu üzerinde Ali Efendi Camii’nin yakınında yer alan birinci katı sarı renkli kesme taş, ikinci kat kagir olan bu konak kırma çatılıdır. İkinci kat güney-kuzey istikametinde çıkıntı yapar. Bu kısmın altı “S” konsollarla desteklenmiştir. Balkon tabanı sonradan betonlanmıştır. İkinci kat balkon pencereleri yuvarlak kemerli olup ahşap çerçevelidir. Binaya giriş, güneydeki taş çerçeveli yuvarlak kemerli bir sundurmadan sağlanmıştır.

Gebze Demirciler Köyü’nde bulunan konak, 19’uncu yüzyıl Osmanlı mimarisinin en başarılı örneğidir. İçindeki kalem işi bezemeler ve mimari üslup açısından Kocaeli vilayetindeki tek örnek olma özelliğine sahiptir.

Ardahan Vilayet Merkezinde yer alan tek katlı ve dikdörtgen planlı bina bölgemizde ağır olarak yapılan batlık mimarisi olarak tabir ettiğimiz bir usulde yapılan Konak Kuzey- Güney istikametinde dış cephesi düzgün kesme bazalt taşından yalancı sütunlarla süslemeli olarak inşa edilmiştir. Bina batlık mimari biçiminin tipik örneklerinde olduğu üzere iç yerinde iç içe açılan odalar ve salonlardan oluşmaktadır. 

Bina Ardahan Vilayetinde yapılanı Ulusal Şuralarda Kongre binası olarak kullanıldığından ayrıyeten Ulusal Tarihimizde Kıymetli bir yere sahiptir.Konak, Cumhuriyetin birinci yıllarında da Resmi Hükümet Binası olarak bir mühlet kullanılmıştır.

Naile Sultan Konağı İstanbul’da Beşiktaş ilçesinde yer alan bir korudur. İstanbul Boğazı kıyılarında, Ortaköy-Kuruçeşme semtleri ortasında yer alır. Korunun birinci sahibi, Osmanlı padişahlarından II. Abdülhamit’in kızı Naile Sultan’dır. Koru içinde, kendisi için yaptırdığı büyük bir konak yer almaktadır. Bu konak günümüze de ulaşmış olup Naile Sultan Konağı olarak isimlendirilmektedir.